بنام آنکه جان را فکرت آموخت
چراغ روشنی دل رابرافروخت 

سلام به همه انسان دوستهای خودشناس وخداشناس مهربان
عرض سلام واحترام اینجانب راامیدوارم قبول نموده وبرای یکایک
شماعزیزان ازخدای توانا صحت وسلامتی آرزومندم ، دوستان و
بزرگان چیزیکه من ازبهترین کتاب آسمانی (قرآن ) برای شما
میخواهم بگویم این کتاب همه انسان هارا باهم برادر گفته وفرموده
هیچ تفاوتی دربین انسان وجودندارد مگرتقوای الهی وعلم ودانای .
باحترام <<کوچک شماعلی احمدحلیمی>>.
یارب سببی ساز که یارم به سلامت
بازآیدوبرهـــــــــاندم ازبنـــــــد ملامت
خاک ره آن یارسفرکرده بیارید
تاچشم جهان بین کنمش جای اقامت
فریادکه ازشش جهتم راه ببستند
آن خال خط وزلف رح وعارض وقامت
ای آنکه به تقریروبیان دم زنی ازعشق
ماباتونداریم سخن خیروسلامت
درویش مکن ناله زشمشیر احبا
کا این طایفه ازکشته ستانند غرامت
درخرقه زن آتش که خم ابروی ساقی
برمی شکند گوشه محراب امامت
حاشاکه من ازجوروجفای توبنالم
بیدادلطیفان همه لطفست کرامت
کوته نکند بحث سرزلف توحافظ
پیوسته شد این سلسله تاروزقیامت

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم اسفند 1392ساعت 9:59  توسط علی احمد"حلیمی "محصل درپوهنتون هرات   |